|
میان ماندن و رفتن میان ماندن و رفتن حکایتی کردیم که آشکارا در پرده ی کنایه رفت . مجال ما همه این تنگ مایه بود و ، دریغ که مایه خود همه در وجه این حکایت رفت . احمد شاملو ( از لحظه ها و همیشه 28 خرداد 39 ) خدمت تک تک دوستای عزیم سلام می کنم دوستای نازنینی که در همه حال به یادم هستم و به من و وبلاگم لطفی بیشتر از لیاقتم دارن . جائی نرفتم رفقا هستم ، جائی همین حوالی میام ، هم می نویسم هم به دوستام سر میزنم . ارادتمند تک تک رفقا
|
|
