|
... آنکه مسئول است ، مسئول ساختن ، نباید ویران کردن را بیاموزد ؟ این است که درست به همان دلیل که خواننده ای ممکن است در " کویر " بماند واین فاجعه ای است که مرا به تردید می افکند – می تواند ، در " کویر " برای آنکه راهی " شهادت گردد ، " غسل کند " ، چه به گفته شاندل " کسی می تواند در پای عشق بمیرد ، که پیش از آن ، زندگی در پیش چشمهای وی ، مرده باشد ". رنج ، نفی و عبث ، تیغهای برانی که راه " دنیا " را به سوی " آخرت " میبرد و هموار میسازد ، چه برای نان دیگران ، دغدغه داشتن و برای کسب آن تلاش کردن ، در نخستین قدم ، دغدغه نان را در خویش کشتن و نان خویش را از دست نهادن است . ... .... (( نشخوار آدمیزاد حرف است )) ! از کویر دکتر علی شریعتی رخوت وبلاگی روزی تو یکی از comment ها برای دوستی از لینکهام نوشتم دچار رخوت وبلاگی شدیم واون دروامد پرسید که : رخوت وبلاگی یعنی چی ؟ آفتی که اپیدمی شده و به نوعی هر کدوم از ما باهاش دست به گریبونیم . حکایت اکثر ما اینه که با توسل به وبلاگی که درست می کنیم ، حرفهائی که مجال زدنش رو تو دنیای حقیقی نداریم در فضای بی محدودیت و بدون ممیزی دنیای مجازی بزنیم . شاید عده ای نه ، اما کمابیش همه به خودشون وفادار میمونن . از کرامات وبلاگ نویسی و وبلاگ گردی یکیش پیدا کردن دوستان هم مسلک و هم فکر و هم پیاله است . تا اینجاش همه چی خوبه اما ، اما روی حرف من با comment نویسیه . داستان جماعت عاطل و باطلی ( توهین نباشه ، اخه وقتی می خونی فکری یا حرفی پشتش نمی بینی و یه سری کپی خشک و خالی ) که فقط دنبال بالا بردن آمار بازدید هستن و میخوان تعداد comment هاشون بره بالا و وبرای این مهم به یه سری جملات کلیشه ای متوسل میشن : وبلاگ زیبائی دارید ... زیبا می نویسید ... لذت بردم .... .... به من سر بزنید ، منتظرم . مشخصه ، اونا حسابشون جداست . رخوت وبلاگی مختص جماعتیه که خودش رو صاحب درد می دونه ودوستان وبلاگی خودش رو بر اساس معیار انتخاب کرده . آقا ، خانم ، دوست من توئی که میخوای با اندیشه بنویسی و بخونی اجازه نده تعهدت فراموش بشه . برای دوستت وقت بذار ومطلبشو بخون و بالا غیرتاً اگه یک خط اگه ده خط براش نوشتی مرتبط با موضوع باشه تا یارو حس کنه که تو با اون حرف زدی و برای خودش و نوشته اش ارزش قائلی . اگرم حوصله نداری یا وقت نداری با دو تا کلمه بی ربط خودتو سبک نکن . من شخصاً روزای مختلفی رو تو این وبلاگ تجربه کردم . هم روزهای خلوت و هم روزهائی مثل این یکی دو ماه اخیر که با عنایت دوستان آمار comment هام بد نیست . ضمن احترام به همه دوستان و کسائی که میان سر میزنن اما میخوام بگم : ترجیح مدم 20 نظر از دوستان همدلم که به حرفام توجه کرن و نظرشون رو گفتن داشته باشم تا 80 نظر بی محتوا . البته اینو هم بگم که این رخوت از رخوت بزرگتری آب می خوره . این روزها طراوت رو در هیچ کدوم از دوستان نمی بینیم و یه خمودی و کسالت زرد تابستونی همه رو گرفته . در این مورد جای حرف زیاده که اینجا مجالش نیست . اگه دو تا مطلب بالا به هم ربطی نداشت که به بزرگی خودتون ببخشید ، دلم خواست و نوشتم ، اگر هم به نظرتون مرتبط میاد بهش فکر کنین . در آخرازخدای مهربونم میخوام عاقبت به خیرمون کنه ، همه مونو . یا علی
|
فهرست اصلی
طراح قالب  سایت پشتیبان  امکانات
کاربران آنلاین: نفر
بازديدها : بار |
|
