پیامبر دیوانه

کاشفان فروتن شوکران

خطابه ی تدفین

غافلان

هم سازند ،

تنها توفان

کودکان ناهم گون می زاید .

هم ساز

سایه سانان اند ،

محتاط

در مرزهای آفتاب .

در هیأت زنده گان

مرده گان اند .

وینان

دل به دریا افگنان اند ،

به پای دارنده ی آتش ها

زنده گانی

دوشادوش مرگ

پیشاپیش مرگ

هماره زنده از آن سپس که با مرگ

و همواره بدان نام

که زیسته بودند ،

که تباهی

از درگاه بلند خاطرشان

شرم سار و سر افکنده می گذرد .

کاشفان چشمه

کاشفان فروتن شوکران

جوینده گان شادی

در مجری آشفشان ها

شعبده بازان لبخند

در شب کلاه درد

با جا پایی ژرف تر از شادی

در گذرگاه پرنده گان .

□

در برابر تندر می ایستند

خانه را روشن می کنند .

و می میرند .

احمد شاملو (دشنه در دیس)

پی نوشت : اشارتی به تو دوست همیشه همراهم ، همیشه غنودن و آسودن رو مجال نیست .

تو خطوط شباهت را تصویر کن :

آه و آهن و آهک زنده

دود و دروغ و درد را . _

که خاموشی

تقوای ما نیست .

□

...

□

تمامی الفاظ جهان را در اختیار داشتیم و

آن نگفتیم

که به کار آید

چرا که تنها یک سخن

یک سخن در میانه نبود :

_ آزادی !

ما نگفتیم

تو تصویرش کن !

زنده باد آزادی

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم خرداد 1388ساعت23:29توسط محمد بیرانوند |